دانلود پایان نامه

را در زمینههای مختلف (شرایط کاری، ارتباط با همکاران، حقوق و مزایا، امنیت شغلی، سرپرستی، روابط شغل با زندگی شخصی) مورد بررسی قرار داد. آنها دریافتند که کمترین رضایت شغلی مربوط به حقوق و مزایا (4/52 درصد) و بیشترین رضایت مربوط به ارتباط شغل با زندگی شخصی (3/92 درصد) بوده است.
کریمی و همکاران (1391) در مطالعهای که به بررسی نقش سبکهای دلبستگی، هوش هیجانی و استرس شغلی بر رضایت شغلی دبیران مقطع متوسطه شهر مشهد پرداخته اند نشان دادند رضایت شغلی به وسیله استرس شغلی قابل پیشبینی است. مطالعات نشان داده که استرس شغلی بر رضایت شغلی افراد و عملکرد آنان در سازمان تأثیر میگذارد. همچنین استرس شغلی میتواند رضایت شغلی را پیشبینی کند.
در مطالعهای که توسط فرجی و همکاران (1391) با عنوان بررسي رابطه ويژگي هاي شغلي و سطح استرس شغلي در پرستاران بيمارستان‌ هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشکي کردستان انجام شد، نشان دادند که ارتباط معناداری میان ویژگیهای شغل و سطح استرس شغلی پرستاران وجود دارد لذا مدیران باید با افزایش آزادی عمل در کار ، مشخص کردن ماهیت شغلی و ارایه بازخوردهای مناسب درصدد طراحی مجدد شغل، هر چه چالشیتر کردن ، بر انگیزهتر و رضایت بخشتر شغل پرستاران برآیند.
ضیغمی و اصغرزاده (1390) در تحقیقی با عنوان تعیین ارتباط استرس شغلی و فرسودگی شغلی در پرسنل پرستاری بیمارستان البرز کرج دریافتند که استرس شغلی اثر منفی بر فرسودگی شغلی دارد. مداخلاتی در جهت کاهش استرس شغلی و تقویت منابع مقابله با آن میتواند به کاهش فرسودگی شغلی در پرسنل پرستاری کمک نماید.
نتایج مطالعه بهرامی و همکاران (1390) با عنوان استرس شغلی در پرستاران بیمارستانهای شهر کاشان نشان میدهد سطح استرس شغلی در 3/95 درصد پرستاران مورد مطالعه در حد طبیعی بوده و ارتباط معنا داری بین استرس شغلی و جنس مشاهده نشد.
رحمانی و همکاران (1389) در تحقیقی با عنوان ارتباط سلامت عمومی، استرس و فرسودگی شغلی در پرستاران شاغل در بخش‌های ويژه بيمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبريز نشان دادند استرس و فرسودگی شغلی میتوانند اثرات نامطلوبی بر عملکرد بالینی پرستار و نیز سلامت روانی او داشته باشند. بکارگیری راهکارهای کاهش استرس و فرسودگی شغلی میتواند با ارتقا بهداشت روانی پرستاران ، به افزایش کیفیت مراقبت پرستاری کمک کند.
جهانبخش و همکاران (1388) در پژوهش خود با عنوان رابطه ویژگیهای شخصیتی و فرسودگی شغلی بر روی 75 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی شهرکرد با استفاده از پرسشنامههای فرسودگی شغلی و ویژگیهای شخصیتی نئو، بدین نتیجه دست یافت که رواننژندی رابطه مثبت با خستگی عاطفی و برونگرایی رابطه منفی با خستگی عاطفی دارد (شهنازی و سلیمی، 1391).
خاقانیزاده و همکاران (1387) در پژوهش خود بر روی 150 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستانهای منتخب نیروهای مسلح تهران دریافتند که بین سطح تحصیلات و استرس شغلی رابطه معناداری وجود ندارد.
در پژوهش یعقوبی و همکاران (1387) بر روی 149 نفر از مدیران بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دریافتند که رابطه معناداری بین استرس شغلی با سابقه کاری مشاهده نشد.
برطبق یافتههای لعل و رمائی (1385) درپژوهشی که بر روی 100 نفر از پرستاران در استان کردستان به اجرا درآمده به این نتیجه دست یافت که بین سن، محل خدمت و سابقه کاری با، از عهده برآمدن مثبت استرس ارتباط معناداری وجود دارد (26/0 = r) (خاقانی زاده و همکاران، 1387).
طوبایی و صحرائیان (1385) فرسودگی شغلی در بین پرستاران بخش داخلی – جراحی و روانپزشکی و سوختگی را مورد بررسی قرار دادند و نتیجه گرفتند که تنشهای روانی و فرسودگی شغلی میتواند بر احساس رضایت حرفهای و همچنین مراقبت از بیماران تأثیر منفی داشته باشد و به دلیل فشار روانی همراه با کار در بخشهای روانپزشکی و سوختگی باید به پرستاران شاغل در این بخشها توجه ویژهای مبذول گردد. همچنین مشاهده گردید که پرستاران مرد و شاغلین نوبت کاری شب استعداد بیشتری برای ابتلا به فرسودگی شغلی را دارند(ملاعباسی، 1391).
تحقیقی که توسط جوادی (1379) به منظور «بررسی عوامل ایجاد کننده فشار عصبی مدیران دبیرستانهای استان خوزستان» انجام گرفت، 130 نفر از مدیران دبیرستانها با استفاده از روشهای نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. نتایج نشان دادند که تأثیر عوامل فشارزا بر مدیران تازهکار بیشتر از مدیران باتجربه است و تأثیر این عامل بر مدیران زن بیشتر از مدیران مرد است و در تأثیر سایر عوامل فشارزا بین مدیران زن و مرد تفاوت معناداری وجود ندارد (شکرکن و نعامی، 1385).
در تحقیقی که محمدخانی (1379) تحت عنوان منابع استرس شغلی گروهی از کارکنان سازمان بهزیستی و رابطه این استرسورها با میزان رضایت شغلی آنها انجام داد، 77 نفر از روانشناسان شاغل در سازمان بهزیستی با روش نمونهگیری تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. نتایج نشان داد که تعارض و ابهام نقش از عمده منابع استرس شغلی کارکنان است(شکرکن و نعامی، 1385).
عاطف و همکاران (1379) در تحقیقی با عنوان تأثیر استرس شغلی بر خشنودی شغلی و سلامت روان: تأثیر تعدیل کننده سرسختی و حمایت اجتماعی در گروهی از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران و شهید بهشتی پی برد بین استرس شغلی کارکنان و سلامت روان آنها رابطه منفی معنیدار وجود دارد. و همبستگی بین خشنودی و سلامت روان مثبت و معنادار است (یعقوبی و همکاران، 1387).
انواری (1378) پژوهشی
تحت عنوان «بررسی میزان رضایت شغلی مربیان تربیتی دبیرستانهای پسرانه استان گیلان» به شرح زیر انجام داده است:
نمونه تحقیق 136 نفر مربی تربیتی بودند، نتایج تحقیق نشاندهنده این است که متغیرهای سطح تحصیلات، نوع استخدام، سن، وضعیت تاهل و سابقه خدمت هیچکدام تأثیری در رضایت شغلی مربیان تربیتی نداشته است (شهنازی و سلیمی، 1391).
یعقوبی و عطار (1377) جهت شناسایی استرسورها و عوامل مؤثر بر خشنودی شغلی رانندگان اتوبوسهای مسافربری بینشهری کشور، تعداد 600 نفر از رانندگان مسافربری پایانههای سهگانه تهران (شرق، غرب و جنوب) را به طور تصادفی انتخاب کردند که نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد:
بین میزان خشنودی شغلی و سلامت روان رانندگان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد.
بین میزان استرس شغلی و عواملی مانند سواد، جمعیت خانوار، سابقه رانندگی و نوع مالکیت اتوبوس رابطه معناداری وجود دارد (ملک زاده، 1379).
جمشیدنژاد (1375) در تحقیقی بر روی 93 مدیر ابتدایی و متوسطه شاغل در اهواز با عنوان « بررسی و مقایسه استرس شغلی و رضایت شغلی در مدیران مدارس ابتدایی و متوسطه» به نتایج زیر دست یافت:
بین استرس شغلی، منابع ایجاد آن و رضایت شغلی مدیران رابطه منفی و معنادار وجود دارد.
بین میزان استرس شغلی مدیران کمسابقه و پرسابقه، مدیران متوسطه و ابتدایی تفاوت آماری معنادار وجود ندارد.
مدیران زن با مدیران مرد از نظر میزان استرس شغلی تفاوت قابل تفسیر و معناداری نشان دادهاند.
حمید عطار (1374) در تحقیقی که به منظور «بررسی اثر استرس شغلی بر خشنودی شغلی و سلامت روانی یک مجتمع صنعتی» بالغ بر 303 نفر انجام داد، نتیجه گرفت که بین استرس شغلی و خشنودی شغلی کارکنان رابطه معنادار و معکوس وجود دارد. رابطه بین استرس شغلی و سلامت روان نیز معنادار و منفی به دست آمد، اما همبستگی بین خشنودی شغلی و سلامت روان مثبت بود. همچنین کارکنان نوبتکار در مقایسه با کارکنان روزکار خشنودی شغلی و سلامت روان کمتری داشتند و کارکنان فنی نسبت به کارکنان غیرفنی از شغل خود کمتر خشنود بوده و از سلامت روان کمتری بهرهمند بودهاند. سرپرستان در مقایسه با غیرسرپرستان تحت استرس بیشتری قرار داشتند اما از نظر خشنودی با سایر همکاران خود تفاوتی نداشتند و کارکنان مجرد نسبت به متاهلین استرس کمتری را تحمل میکردند، خشنودی شغلی بیشتری داشته و از نظر سلامت روان در وضعیت بهتری بودند.
تحقیقی که توسط نصر اصفهانی و باقری (1373) به منظور «بررسی عمدهترین عوامل فشارزای روانی و علل خشنودی شغلی در کارکنان یک واحد صنعتی» انجام گرفت، 330 نفر از کارگران و کارمندان روزکار و نوبتکار اداری و عملیاتی آن واحد با نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شده است مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نهایی تحقیق حاکی از آن است که از پنج عامل ایجاد فشار در محیط کار (عوامل همیشگی ایجاد فشار، عوامل غیرهمیشگی مرتبط با کار و محیط کار، عوامل حادثهای محیط کار، مسائل انسانی و روابط در محیط کار، امکانات رفاهی و تغذیه) مسائل انسانی و روابط در محیط کار، بیشترین فشار روانی را به افراد تحمیل نموده است و همچنین نوبتکاران نیز درجات بالاتری از استرس را در مقایسه با روزکاران گزارش نمودهاند (شکرکن و نعامی، 1385).
نریمیسا (1373) در تحقیقی که با عنوان «بررسی رابطه خشنودی شغلی با بیماریهای جسمی، افسردگی و اضطراب» در میان کارمندان شرکت ملی نفت اهواز انجام داد، پی برد که بین خشنودی شغلی با بیماریهای جسمی و افسردگی و اضطراب رابطه معنیدار و منفی وجود دارد (جمشیدنژاد، 1375).
2-21-2- پژوهشهای انجام شده در خارج از کشور
هسو و ورکر 100(2007) در تحقیق خود تحت عنوان استرس کاری در میان پرستاران کشور تایوان که بر روی 110 نفر از پرستاران انجام داد به این نتیجه رسید که ناکافی بودن توانایی، واکنشهای استرس آفرین، فعالیتهای بهداشتی و مدیریت ضعیف و مسائل بوجود آمده در زمان کار باعث به وجود آمدن استرس شغلی میشود (ملاعباسی، 1391).
بادروکس ای 101، ماندری سی102 و برانتلی پی جی103 (2007) در تحقیقی با عنوان بررسی رابطه بین عوامل استرس شغلی و رضایت شغلی و دیسترس روانی به روی کارکنان اورژانس یکی از ایالتهای جنوب آمریکا انجام شده است و این نتایج به دست آمد:
آن دسته از پرسنل اورژانس که استرس شغلی بیشتری تجربه میکردند نارضایتی شغلی بیشتری داشتند، بیشتر افسرده و نگران و متخاصم و با فشار روانی زیادی مواجه بودند.
بخش مهمی از رضایت شغلی کارکنان اورژانس و بهبود روانی آنها با میزان استرس شغلی که آنها تجربه میکردند مرتبط است. این نشان میدهد که برنامههای داخلی و خدمات حمایت روانی که برای کمک به کارکنان اورژانس در مدیریت استرس شغلیشان طراحی شده است ممکن است رضایت شغلی را بالا برده و فشار روانی را کاهش دهد (خاقانی زاده و همکاران، 1387).
کیو ای104 و یونلو105 و همکاران (2007) رابطه مستقیم و غیرمستقیم بین تعهد حرفهای، رضایت شغلی و استرس شغلی پرستاران بهداشت عمومی تایوان را مورد بررسی قرار داد. در نمونه این پژوهش که 258 نفر از پرستاران بهداشت عمومی تایوان بود نتایج نشان داد رابطه معنادار و منفی بین استرس شغلی و رضایت شغلی بود. همچنین رابطه منفی و معنادار بین تعهد حرفهای و استرس شغلی وجود دارد. رابطه معنادار و مستقیم بین تعهد حرفهای و رضایت شغلی وجود دارد. نتیجه پژوهش این بود که رضایت شغلی به طور معناداری ترک کار در پرستاران را پیشبینی میکند (شهنازی و سلیمی، 1391).
استات (2
002) پژوهشی با عنوان بررسی رابطه ابعاد شخصیت با ویژگی شغلی و رضایت شغلی انجام داد. نتایج دادهها نشان داد که برونگرایی به طور مثبت و معناداری بر سطح حقوق و پیشرفت در کار و رضایت شغلی ارتباط دارد. در این پژوهش روانرنجورخویی به طور معنادار با ویژگی شغلی و رضایت شغلی رابطه داشت. همچنین توافقگرایی نیز به طور منفی با رضایت شغلی رابطه دارد (یعقوبی و همکاران، 1387).
در مطالعهای که توسط لنین106 (1996) در انگلستان انجام شد «رابطه استرس شغلی و رضایت شغلی در 140 نفر از پرستاران» مورد بررسی قرار گرفت نتایج نشان داد که سرپرستاران بیشترین میزان استرس و کمترین رضایت شغلی را داشتند (ملاعباسی، 1391) و چهار عامل عمده استرس در آنها عبارت بود از:

درگیریهای هیجانی
حوادث غیرمترقبه در هنگام کار
بیثباتی و تغییر شغل
محتوای کار
لیترل107 و همکارانش (1994) ضمن مطالعه برروی 385 نفر از معلمان دروس اختصاصی و 313 تن از معلمان دروس عمومی در ویرجینیا با بررسی


دیدگاهتان را بنویسید