سامانه پژوهشی – بررسی اثرات استخلاف آلکیل بر خواص ساختاری و الکترونی پلی تیوفن با …

PrTh

۷۷۱۶/۱

۶۹۵۷/۱

۰۸۴۱/۱

۰۸۴۹/۱

۴۸۰۸/۱

۹۰۵۱/۱

BTh

۷۷۲۸/۱

۶۹۴۶/۱

۰۸۴۷/۱

۰۸۳۹/۱

۴۷۹/۱

۰۷۸۹/۲

PtTh

۷۷۳۲/۱

۶۹۴۱/۱

۰۸۴۶/۱

۰۸۳۸/۱

۴۷۸/۱

۰۷۶۸/۱

HzTh

۷۷۳/۱

۶۴۹/۱

۰۸۴۴/۱

۰۸۳۶/۱

۴۷۷۵/۱

۹۸۲۵/۱

Rij * نمایش طول پیوند بین اتم i وj .
Dijkl* نمایش زاویه دووجهی بین اتمهای i, j, k, l.
قبلاً به این نکته اشاره شد که مکانیسم پلیمر شدن مونومرها برای تولید پلیمرهای مزدوج هم در روشهای شیمیایی و هم در روشهای الکتروشیمیایی با استفاده از تشکیل رادیکال کاتیونها صورت میگیرد و در مراحل رشد زنجیر ممکن است که چند رادیکال کاتیون ایزومر وجود داشته باشند. پلیمر شدن این ایزومرها به توزیع بار الکتریکی و چگالی اسپین در موقعیتهای گوناگون حلقه بستگی دارد. از اینرو بررسی بار الکتریکی و چگالی آن یک پارامتر اساسی در مطالعات پلیمرهای مزدوج از جمله پلی تیوفن است. مجدداً به این نکته اشاره میکنیم که هر چند چگالی بار الکتریکی در موقعیت α اساساً بیش از موقعیت β است و پلیمرشدن به همین دلیل از ناحیه α اتفاق میافتد اما با افزایش طول زنجیر چگالی بار در موقعیتهای α و β تغییر میکند و این احتمال وجود دارد که پلیمرشدن از موقعیت β رخ دهد که در این صورت راستای[۱۰۸] زنجیر از دست میرود و رسانایی کاهش مییابد. اضافه شدن استخلاف در موقعیت β مانع بروز این مشکل است از این جهت لازم است که توزیع بار الکتریکی و چگالی آن را در مورد مونومرها (و بعداً الیگومرها) مشخص گردد. نتایج محاسبات چگالی و بار الکتریکی رادیکال کاتیون مونومرها در جدول ۵-۴ ارائه شده است.

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir