دانلود پایان نامه

خوبی مشهود است.
شکسپیر در لندن به همراه یک گروه تئاتری به نام چمبرلین شروع به کار کرد. در سال 1597 یکی از نخستین نمایشنامه‌های کمدی او به نام «تلاش بیهوده‌ی عشق» در حضور ملکه نمایش داده شد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. شکسپیر از این زمان مورد توجه و حمایت دربار قرار گرفت. در سال 1607 موفق شد سالن تماشاخانه‌ای را در یک صومعه‌ی متروک خریداری کند. احتمال دارد که شکسپیر نمایشنامه‌های «تیمون آتنی»، «آنتونی و کلئوپاترا»، «کوریولانوس» را که در زمره‌ی آثار برجسته‌ی او هستند، برای اولین بار در همین محل به عرصه آورده باشد.(همان:82)
نمایشنامه‌ی «لیر شاه» را ، که یکی از بزرگ‌ترین آثارش محسوب می‌شود در سال (7-1606) نوشت. همین ایام دخترش ازدواج می‌کند و کمی بعد مادرش می‌میرد. شکسپیر برای مدتی به زادگاهش، استرادفورد، باز می‌گردد. زندگی‌اش بیشتر از همیشه بین سالن‌های تئاتر لندن و خانه‌اش، در نیوپلیس، جریان داشت. درسال 1611 لندن را ترک می‌کند و به زادگاهش و جایی که کودکی‌اش را سپری کرده باز می‌گردد تا سه اثر زیبای خود را به نام‌های «سیمبلین»، «افسانه‌ی زمستانی»و «طوفان» در آرامش و صفا خلق کند. تا مدت‌ها به جز مسافرت‌های کوتاه به پایتخت از این انزوا خارج نشد و آخرین سا‌ل‌های زندگی‌اش را در آرامش و صفای روستا گذرانید. به گفته‌ی پریستلی، او به خاطر شگفتی و شادمانی نسل‌های مردم عادی در اعماق وجود خویش فرو رفت و در ژرفای آن بر کنار ورطه‌ها آویخت. چندان‌که به مرزهای جنون نزدیک شد و به اوج شادی و رقت و عشق و محبت دست یافت.
درماه مارس 1616 شکسپیر بیمار شد و این بیماری در24 آوریل همان سال، هنگامی که 52 سال بیشتر نداشت، او را از پای درآورد. در بیست و پنجم همان ماه در کلیسای محلی استرانفورد او را به خاک سپردند. آرامگاه او و همچنین خانه‌اش، همواره زیارتگاه دوستداران ادبیات و هنر گردید.
گنجینه‌ی بی‌نظیری که شکسپیر از خود به یادگار گذاشت قریب 38 نمایشنامه را در بر می‌گیرد؛ که در آن‌ها از داستان‌ها و نمایشنامه‌های قدیمی و نیز تاریخ واساطیر و بسیاری منابع دیگر الهام گرفته است. (همان:83)

2-6 آثار شکسپیر:
1- اشعار:
– مجموعه غزلیات شکسپیر: مجموعه غزلیات شکسپیر در برگیرنده‌ی ۱۵۴ غزل ویلیام شکسپیر در مورد موضوعاتی چون زمان، عشق و زیبایی است.( هومر،37:1379)
– ونوس و آدینوس
– زائر پرشور
2- کمدی‌ها:
– درد بیهوده‌ی عشق: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است؛ که در حدود سال‌های(۱۵۹۲-۱۵۹۰) نوشته شده‌است. شکسپیرشناسان عموماً از این نمایشنامه به عنوان اولین کمدی وی یاد می‌کنند.( هومر،36:1379)
– کمدی اشتباهات: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های(۱۵۹۴-۱۵۹۲) نوشته شده‌است.(هومر،38:1379)
– تاجر ونیزی: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های(۱۵۹۶-۱۵۹۴)نوشته شده‌است. این اثر به صورت یک کمدی رومانتیک است و به خاطر صحنه‌های دراماتیک آن معروف است. همچنین معروفیت دیگر این اثر به خاطر شخصیت یهودی شایلاک که یک رباخوار است و بیرحمی بیش از حد او نسبت به شخصیت اصلی داستان آنتونیو تاجر است.(هومر،40:1379)
– دو نجیب‌زاده ورونایی: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های (۱۵۹۴-۱۵۹۲)نوشته شده‌است.(هومر،41:1379)
– رام کردن زن سرکش: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های (۱۵۹۷-۱۵۹۴)نوشته شده‌است.(هومر،45:1379)
– هیاهوی بسیار برای هیچ: نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های (۱۶۰۰-۱۵۹۸) نوشته شده‌است.(هومر،46:1379)
از دیگر کمدی‌های او می‌توان به «رویای نیمه شب تابستان»، «همسران خوش ویندزور»، «هر طور شما دوست دارید»، «شب دوازدهم»، «هر چــــــه عاقبتش خیراست، خوب است»، «قیاس برای قیاس پریکلس»، «سیمبلین»، «حکایت زمستان»، «توفان» نام برد.
3- تاریخی‌ها:
هنری ششم، هنری هشتم، ریچارد دوم، ریچارد سوم، ریچارد چهارم (هومر،20:13379)
4- تراژدی‌ها:
رومئو و ژولیت:  رومئو و ژولیت تراژدی ویلیام شکسپیر در اوایل نویسندگی اوست که در مورد دو عاشق ناکام است که در نهایت این تراژدی با مرگ‌ دو دلداده پایان می‌یابد. این نمایشنامه یکی از محبوب‌ترین نمایشنامه‌های شکسپیر در زمان‌ حیاتش می‌باشد و در کنار هملت یکی از نمایشنامه‌هایی است که بر روی پرده رفته‌ است. امروزه از شخصیت‌های‌ اصلی داستان به‌عنوان عاشقان آرمانی یاد می‌شود.(هومر،47:1379)
هَملِت: (Hamlet) نمایشنامه‌ای تراژیک اثر ویلیام شکسپیر است که در سال ۱۶۰۲ نوشته شده و یکی از مشهورترین نمایشنامه‌ای تاریخ ادبیات جهان به شمار می‌آید.
داستان این نمایشنامه از آنجا آغاز می‌شود که هملت شاهزاده دانمارک از سفر آلمان به قصر خود در هلسینبورگ دانمارک بازمی‌گردد تا در مراسم خاک سپاری پدرش شرکت کند. پدرش به گونه مرموزی به قتل رسیده‌است. کسی از چندوچون قتل شاه آگاه نیست. در همان حین هملت درمی‌یابد که مادر و عمویش باهم پیمان زناشویی بسته و هم بستر شده‌اند. وسوسه‌ها و تردیدهای هملت هنگامی آغاز می‌شود که روح شاه مقتول بر او نمودار می‌گردد. روح بازگو می‌کند که چگونه به دست برادر خود به قتل رسیده‌است و از هملت می‌خواهد انتقام این قتل مخوف و ناجوانمردانه را
بازستاند. هملت در این اثنا درمی‌یابد که پدر معشوقه‌اش اوفلیا نیز در قتل پدرش دست داشته‌است. اوفلیا از نقشه‌های هملت آگاه می‌شود و پس از آگاهی از مرگ پدرش مجنون می‌گردد و خود را در رودخانه‌ای غرق می‌کند. سرانجام هملت انتقام پدر را از عمو می‌گیرد و در پایان نمایش هردو کشته می‌شوند.(شکسپیر،1:1336)
اُتللو: نمایشنامه‌ای عاشقانه و تراژیک اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های(۱۶۰۳-۱۶۰۴ میلادی) نوشته شده‌است. در این نمایشنامه شکسپیر به مضمون خیانت در عشق می‌پردازد.
در این تراژدی، اُتِللو (نام دیگرش مغربی است)، شخصیت مرد داستان، به تحریک یکی از زیردستانش به همسر خود دِزدِمونا شک می‌کند و بی‌آنکه مسئله را با زن در میان بگذارد، بی‌رحمانه او را می‌کشد. اما بعد از قتل به بی‌گناهی همسر وفادارش پی می‌برد که بسیار دیر است؛ درنتیجه دست به خودکشی می‌زند. (هومر،50:1379)
لیرشاه یا شاه لیر :(King Lear) نمایشنامه‌ای تراژیک اثر ویلیام شکسپیر است که آن را یکی از بزرگ‌ترین و ارزنده‌ترین تراژدی‌های وی می‌دانند. این اثر به احتمال زیاد در سال ۱۶۰۵ میلادی نوشته شده است. (هومر،48:1379)
از دیگر آثار تراژدی شکسپیر می‌توان به تریلوس و کرسیدا، ژولیوس سزار، تیمون آتنی و ونوس و آدونیس نام برد.(هومر، به نقل و تلخیص:50-40)

2-7 مطلبی پیرامون ادبیات تطبیقی:
ادبیات تطبیقی یا هم‌سنجشی شاخه‌ای از نقد ادبی است که از روابط ادبی ملل و زبان‌های مختلف و از تعامل میان ادبیات ملت‌ها با یکدیگر سخن می‌گوید؛ در اصطلاح، حوزه‌ی مهمی از ادبیات است كه به بررسی و تجزیه و تحلیل ارتباط‌ها و شباهت‌های بین ادبیات، زبان‌ها و ملیت‌های مختلف می‌پردازد.
ادبیات تطبیقی از اواخـــر قرن نوزدهم به عنوان رشته جدیدی وارد محیط‌های دانشگاهی دنیا شد. این رشته را می‌توان به طور خیلی موجز تعریف کرد:
بین زبانی، بین فرهنگی، بین رشته ای
ادبیات تطبیقی از زمان پیدایش تا حدود اواسط قرن بیستم بیشـــتر به مطالعه‌ی تطبیقی ادبیات ملی و قومی به زبان‌های مختلف گرایش داشت . از دهه‌ی شصت میلادی اولین زمزمه‌ها در باره‌ی کیفیت میان رشته‌ای ادبیات تطبیقی به گوش رسید و به تدریج این شاخه از دانش بشری وارد مرحله‌ی جدیدی ازتحولات علمی خود شد.
در طول سه دهه‌ی اخیر عرصه‌ی پژوهش‌های تطبیقی به صورت پژوهش‌های ادبیات تطبیقی به طور فزاینده‌ای گسترش یافته است. به طوری که بسیاری صاحب‌نظران آن را فلسفه و رویکرد جدیدی در ادبیات و در نقد ادبی به حساب می‌آورند. پیشگامان ادبیات تطبیقی نوین خیلی زود دریافتند که دوران تخصص‌گرایی افراطی تخصص بر یک رشته خاص پایان یافته و دنیا وارد مرحله‌ی جدیدی از دوران فکری خود گشته است.
بدین‌سان رشته‌های میان رشته‌ای به سرعت در محیط‌های دانشگاهی شکل گرفت. ادبیات تطبیقی یکی از رشته‌های میان رشته‌ای است که از یک‌سو به حلقه‌ی ارتباطی بین علوم انسانی و سایر شاخه‌های دانش بشری عمل کرده است . (انوشیروانی:5:1389)
شاید اگر راه و روش تحقیق در دو شاخه «نقد ادبی و تاریخ ادبیات» متحول نمی‌شد، «ادبیات تطبیقی» هم به دنیا نمی‌آمد. از ابتدای قرن نوزدهم این علم بسیار هدف بحث و مطالعه قرار گرفت و اندك اندك تکمیل شد و در اوایل قرن بیستم، با گشایش رسمی دروس این رشته نوپا و با ارائه رساله‌های ارزشمند، هویتی مستقل یافت. به نظر می‌رسد اولین‌بار عبارت «ادبیات تطبیقی» در سال 1816 به كار رفت؛ ولی نفس موضوع این علم، قطعاً قدیمی‌تر است. گویا اولین بار «فرانسوا ویلمن» بود كه این عبارت را به هنگام تدریس ادبیات بیگانه در سال 1828 در سوربن به كاربرد و مورخان تاریخ این رشته، آن را مبنای كار قرار دادند. هر چند بودند كسانی كه دیگران را مقدم می‌دانستند. در اواخر قرن نوزدهم بود كه چندین اثر تطبیقی مهم ارائه شد و این آثار نیز، پژوهش‌های دیگری را تا اواسط قرن بیستم سبب شد. فرانسه پیشگام این علم است و نخستین كنگره آن را در سال 1878 به مدیریت ویكتورهوگو در پاریس و كنگره بعدی را در سال 1900 در همین شهر برگزار كرد. نخستین كتاب‌شناسی ادبیات تطبیقی هم به همت «لویی پل بتز» در 1897 تهیه و به وسیله بالدنسپرژه در فرانسه منتشر شد. اكنون ادبیات تطبیقی با تاریخی حدوداً 200 ساله در كنار نقد ادبی و تاریخ ادبیات در دانشگاه‌های دنیا تدریس می‌شود و به ابزاری برای شناخت ادبیات ملت‌های مختلف تبدیل شده است.(ساجدی،42:1387)
ادبیات تطبیقی در عهد حاضر، مهم‌ترین روش تحقیق در ادبیات جهانی است؛ باعث همدلی، هم فکــری در بین اقوام مختلف جهان گردیده و در زمان‌های مختلف در باره‌ی آن بحث شده است. به این نوع بررسی در ادبیات فارسی ادبیات تطبیقی، در زبان عربی ادب‌المقارن، در زبان اردو ادب تقارنی نام نهاده اند.(قزلباش،38:1382)

2-8 ادبیات تطبیقی در ایران:
ادبیات تطبیقی یکی از رشته‌های دانشگاهی در ایران است که در سال ۱۳۱۷ توسط فاطمه سياح در دانشگاه تهران بنيان گذاشته شده است.
از نخستین صاحب‌نظران این حوزه در ایران، می‌توان دكتر فاطمه سیاح دانشجوی ادبیات اروپا از مسكو را نام برد. او كه سال‌ها در دانشكده‌های مسكو تدریس كرده بود، به ایران آمد و به تدریس زبان و ادبیات روس و فرانسه در دانش‌سرای عالی مشغول شد. سیاح كه از نخستین استادان دانشگاه تهران به شمار می‌رود، در مباحث
«انتقادسنجشی و تفسیری» صاحب‌نظر بود و شاگردانی چون ابوالحسن نجفی، حسین خطیبی، احمد سمیعی و سیمین دانشور را تربیت كرد. سیاح پس از 9 سال تدریس در دانشگاه تهران، در سال 1326 به سبب بیماری درگذشت و پس از او در آن سال‌ها این رشته در ابتدای راه تقریباً بی‌متولی ماند.
از دیگر كسانی كه در این رشته فعالیت كرده‌اند، می‌توان از«مجتبی مینوی» به عنوان نخستین ادیب و منتقد ایرانی نام برد كه از طریق نقد تطبیقی به بررسی تاثیر ادبیات شرق بر ادبیات انگلیسی پرداخت. (ساجدی، 49:1386)
به طور کلی انواع تاثيرات زبانی و حوزه‌های پژوهش در ادبیات فارسی، به دو بخش تقسیم می‌شود:
• اثرگذارىِ ادبيات ايران بر دیگر ملت‌ها
• تاثير ادبيات دیگر ملت‌ها بر ادبيات فارسی(جونقانی،6:1388)
اما اینكه تاثیرگذاری ادبیات فارسی بر ادبیات غرب از چه زمانی و چگونه بوده است، باید به قرن هفدهم برگردیم. در قرن هفدهم، عده‌ای از سیاحان فرانسوی از جمله تاورنیه ، تونو و شاردن به ایران مسافرت می‌كنند و مشاهدات خود را در سفرنامه‌هایی می‌نویسند كه هر چند جذابیت و گیرایی چندانی ندارد، اما بستری فراهم می‌آورد برای آشنایی فرانسوی‌ها با ادبیات ایران. همچنین ترجمه گلستان سعدی و انوار واعظ کاشفی، دو رویداد

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید