گرفتن این حقیقت که دولت ها بیشتر تمایل دارند مسئولیت مدنی را در سطح خصوصی به اجرا گذارند.
در مقابل، دولت ها دارای تعهّدات اوّلیه ای می باشند که مطابق با آن ها باید شرایط اجرای مسئولیت مدنی و جبران خسارت را فراهم آورند. اعطای صلاحیت به دادگاه های داخلی جهت رسیدگی به دعاوی اتباع بیگانه و عدم تبعیض، ایجاد مکانیزم های داخلی جهت جبران خسارت فوری، مناسب و مؤثر و همکاری در سطح بین المللی در جهت یکسان سازی و هماهنگی نظام های حقوقی، نظارت بر بیمه و سایر ساز کار های مرتبط با جبران خسارت زیاندیدگان از مواردی است که دولت ها در نبودِ رژیم قراردادی مسئولیت بین المللی ناشی از فعّالیّت های مجاز می بایست به آن بپردازند.
همچنین در شرایطی که «بشریّت» زیاندیده و قربانی اصلی آلودگی های گسترده نفتی در دریای آزاد است، در آلودگی های نفتی در صورتی که نقض تعهّد یا قصوری از سوی دولتی قابل اثبات نباشد، حقوق بین الملل هنوز پاسخگو نیست که چرا هیچ دولتی نمی تواند به نمایندگی از بشریّت اقدام به اقامه دعوی نماید. در آینده شاید بتوان با الهام از رویه قضایی داخلی برخی کشورها اقدام به تشکیل نوعی تراست بین المللی نمود که از طریق آن به دادخواهی از «منافع عمومی» و «بشریّت» به اقامه دعوای جبران خسارت پرداخت. چنین طرحی موجب خواهد شد در صورت بروز آسیب به نواحی خارج از صلاحیت سرزمینی دولت ها در دریای آزاد زمینه جبران خسارات زیست محیطی فراهم آید.
گریز دولت ها از مسئولیت ناشی از فعّالیت های مجاز در سطح روابط بین دولتی موجب ایجاد کنوانسیون های مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی شد که مطابق با آن افراد خصوصی بارِ مسئولیت را بر دوش می کشند. با وجود اینکه این رژیم مسئولیت مدنی خصوصی از بدو تأسیس در سال 1969 با مشکلات و خلأ های بسیاری مواجه بوده و حتّی رویه قضایی مرتبط با حوادث مهمّی نظیر آموکو کادیز، اریکا و اگزون والدز این نواقص را آشکار ساخته اند، استقبال دولت ها در طول سال های متمادی (14 دولت عضو کنوانسیون مسئولیت مدنی 29 نوامبر 1969 در مقایسه با 101 دولت تا اوت 2010) حاکی از رضایت دولت ها و کارآمدی نسبی این رژیم است.
کانالیزه شدن مسئولیت بر یک فرد خاص و وضع مسئولیت مطلق که از دستاوردهای رژیم مسئولیت مدنی خصوصی است دو نتیجه مهم در پی داشته است؛ نخست آنکه جبران خسارات وارده به افراد تا حدود زیادی تضمین شده است. دوم آنکه افراد مسئول در عرصه حمل و نقل دریایی تلاش بیشتری جهت کنترل و پیش گیری از حوادث منجر به آلودگی های گسترده می نمایند. گزینش نیروی انسانی مجرّب و آموزش نیروی انسانی پیش از استخدام آن ها و انتخاب بیمه مناسب همگی ناشی از این آگاهی است که در صورت بروز حادثه مالکان و کارگزاران کشتی مسئول تلقّی خواهند شد. در سطح ملّی و بین المللی نیز می توان به وضع قوانین جدید ناظر بر ساخت کشتی های نفت کش دوجداره و اعمال کنترل و نظارت بیشتر اشاره کرد. تصویب دو طرح اریکای 1 و 2 در سال 2004 در اتحادیه اروپا که مطابق با آن تا سال 2020 تمامی کشتی های نفت کش ملزم به استفاده از تانکر های دوجداره می باشند نمونه ای از تأثیر رژیم مسئولیت مطلق و کانالیزه شدن مسئولیت در رژیم مسئولیت مدنی خصوصی است.

«زیان زیست محیطی محض» عنوانی است که بارها در محافل و کنفرانس های حقوق مسئولیت مدنی بدان اشاره شده است، اما در رویه قضایی داخلی تنها دو مورد (یکی قضیه پاتموس و دیگری قضیه بونسا) این نوع زیان را مورد توجه قرار داده اند. درج زیان زیست محیطی در طرح های کمیسیون حقوق بین الملل نیز نشانگر تمایلِ حقوقدانان به شمول این نوع زیان در نظام مسئولیتی است. با وجودِ اینکه زیان زیست محیطی محض در رژیم قراردادی ناظر بر مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی جایگاهی ندارد، فریاد طرفداران محیط زیست در دو قضیه مذکور و همچنین قضیه اریکا موجب گردیده است که حقوقدانان این عرصه به آینده زیان زیست محیطی محض خوش بین باشند. بعلاوه، با پیشرفت فن آوری های مرتبط با محیط زیست دریا، می توان امیدوار بود خسارات زیست محیطی نیز به مثابه انواع دیگر زیان مورد ارزیابی اقتصادی واقع شده و بتوان مدّعی جبران آن بود.

در نهایت می توان ابراز داشت مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی در دریای آزاد یک مسئله بین المللی است و نیازمند یک راه حل بین المللی نیز می باشد. بررسی نکات تاریک این رژیم مسئولیتی که در سطح روابط بین دولتی هنوز در آستانه پیدایش به سر می برد و تحلیل کاستی های موجود در کنوانسیون های مسئولیت مدنی خصوصی ما را به پویایی حقوق رهنمون می سازد؛ این امیدواری وجود دارد که این پویایی سبب شود روزی «زیان زیست محیطی محض» در زمره زیان های قابل جبران قرار گیرد، و روزی هر دولتی بتواند به نمایندگی از «بشریّت» اقدام به اقامه دعوی نماید. تا آن روز جامعه بین المللی به ناچار به گسترش ترتیبات نظارتی و پیشگیرانه خواهد پرداخت که «پیش گیری بهتر از درمان است».

فهرست منابع

الف- منابع فارسی
بخش اول: کتاب
ژوردن، پاتریس، اصول مسئولیت مدنی همراه با آراء دیوان عالی کشور فرانسه، ترجمه و تحقیق مجید ادیب، نشر میزان، چاپ دوم، تهران، 1385.
ضیائی بیگدلی، محمدرضا، حقوق بین الملل عمومی، گنج دانش، 1385.
مظفّری، محمد حسن، نظام مسئولیتی حقوق بین المللی محیط زیست، مکتبه اشابه القرآن، بهمن، اردوبازار، دهلی، 1973.
میرعباسی، سید باقر و سادات میدانی، سیدحسین، دادرسی های بین المللی دیوان بین المللی دادگستری، جلد دوم: مسائل روز، چکیده آراء و اسناد، انتشارات جنگل، 1387.
نصیری، م.، حقوق چند ملیتی، چاپخانه سپهر، تهران، 1370.

بخش دوم: مقاله
آقایی، بهمن، «مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی در دریای آزاد»، مجموعه مقالات حقوق بین الملل دریاها و مسائل ایران، بهمن آقایی، گنج دانش، تهران، 1384.
رجایی، حسن، «کنوانسیون تشکیل صندوق بین المللی آلودگی نفتی 1971»، سازمان بنادر و دریانوردی جمهوری اسلامی ایران، 1378.
سازمان بنادر و دریانوردی جمهوری اسلامی ایران، «مسئولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی در دریا»،1382.
ب- منابع انگلیسی
A. Books

Abecassis, David W., The Law and Practice Relating to Oil Pollution from Ships, Butterworths, London, 1978.

Abecassis, David W. and Jarashow, Richard L., Oil Pollution from Ships, London, Stevens & Sons, 1985.

Baughen, Simon, Shipping Law, London, Cavendish, 2004.

Bergkamp, Lucas, Liability and Environment, the Hague, Kluwer Law International, 2001.

Bergkamp, Lucas, Liability and Environment: Private and Public Law Aspects of Civil Liability for Environmental Harm in an International Context, The Hague, Kluwer Law International, 2001.

Birnie P. and Boyle, A., International Law and the Environment, Oxford, Oxford University Press, 2002.

Brown, R.H., Introduction to Marine Insurance: Training Notes for Brokers, Witherby, 1995.

Brownlie, Ian, State Responsibility, Clarendon Press, Oxford, 1983.

Chen, Xia, Limitation of Liability for Maritime Claims, a study of U.S. Law, Chinese Law, and International Conventions, The Hague, Kluwer Academic Publishers, 2001.

Cuperus, K.W. and Boyle, A.E., Articles on Private Law Remedies for Tran boundary Damage in International Watercourses, International Law Association, Report of the 67th Confrence, Helsinki, 1986.

Davis, Mark, Bareboat Charter,London, LLP, 2000.

DelaRue, Colin M., Liability for Damage to the Environment, London, Lloyds of London Press, 1993.

Garcia-Amador, V., Sohn B. and Baxter, R.R, (eds.), Recent Codification of the Law of State Responsibility for Injury to Aliens, Dobbs Ferry, New York, 1974.

Gauci, Gotthard, Oil Pollution at Sea : Civil Liability and Compensation for Damage, Chichester, Wiley, 1997.

Gavoueli, M., Pollution from Offshore Installations, Graham & Trotman Ltd., U.K., 1998.

Gold E., Chircop A. and Kindred H., Canadian Maritime Law, Toronto, Irwin Law, 2003.

Grad, Frank P., Environmental Law, 3rd edition, New York, Matthew Bender, 1985.

Griggs, Patrick andWilliams, Richard, Limitation of Liability for Maritime Claims, London, Lloyd’s of London Press, 1998.

Hanqin, Xue, Transboundary Damage in International Law, Cambridge University Press, 2003.

Hazelwood, Steven J., P & I Clubs Law and Practice, London, Lloyd’s of London Press, 2000.

Hill Ch., Robertson B. and Hazelwood S. J., An Introduction to P & I, Lloyd’s of London Press, 1996.

Hurd, H.B., The Law and Practice of Marine Insurance relating to Collision Damages and Other Liabilities to Third Parties, Pitman, 1961.

Jin Tan, Alan Khee, Vessel-Source Marine Pollution, Cambridge University Press, 2005.

Kiss, Alexandre and Shelton, Dinah, International Environmental Law, Ardsley, NY: Transnational Publishers, 2004.

Larsson, Marie-Louise, The Law of Environmental Damage: Liability and Reparation, The Hague, Kluwer Law International, 1999.

Leacock, Elspeth, Environmental Disasters: the Exxon Valdez Oil Spill, 2005, Facts on File Science Library, available online at: http://www.factsonfile.com .
Lefeber, Rene, Transboundary Environmental Interference and the Origin of State Liability, The Hague, Kluwer Law International, 2000.

Mandaraka-Sheppard, Alexandra, Modern Admiralty Law, London, Cavendish, 2001.

McCaffrey, Stephen C., Private Remedies for Transfrontier Environmental Disturbances, Morges, Switzerland, 1975.

McNamara, Ph., The Availability of Civil Remedies to Protect Persons and Property from Transfrontier Pollution Injury, Frankfurt, Alfred Metzener Verlag, 1981.

Morr
ison, Fred L. and Wolfrum, Rudiger, International, Regional and National Environmental Law, The Hague, Kluwer Law International, 2003.

Mushkat, Roda, International Environmental Law and Asian Values: Legal Norms and Cultural Influences, UBC Press, 2004.

Nash, M. L., Digest of United States Practice in International Law, United States Government Printing Office, Washington D.C., 1978.

Rosas, Allan, State Responsibility and Liability, Current International Law Issues, Nordic Perspectives: Essays in honour of Jerzy Szutcki, Martinus Nijhoff Publishers, 1994.

Sands, Philippe, Principles of Environmental Law, Cambridge, CUP, 2003.

Sands, Ph. J., Principles of International Environmental Law I: Frameworks, Standards and Implementation, Manchester University Press, 1995.

Strati A. , Gavouneli A., and Skourtos A., Unresolved Issues and New Challenges to the Law of the Sea, Time Before and After, Martinus Nijhoff Publishers, Boston, 2006.

Willingale, M., Ship Management, London, LLP, 1998.

Winfield P. H., Jolowics J. A. and Rogers W. V. H., Winfield and Jolowicz on Tort, London, Sweet & Maxwell, 1998.
Wolfrum R., Langenfeld C. and Minnerop, P., Environmental Liability in International Law -Towards a Coherent Conception, Berlin, Erich Schmidt Verlag, 2005.

Wu, Chao, Pollution from the Carriage of Oil by Sea: Liability and Compensation, The Hague, Kluwer Law International, 1996.

Zhu, Ling, Compulsory Insurance and Compensation for Bunker Oil Pollution Damage, Hamburg Studies on Maritime Affairs, Springer, 2007.

B. Articles
1. Alcantara, L. F., and Cox, M. A., ‘OPA 90 Certificates of Financial Responsibility’, 23 J. Mar. L. & Com., Vol. 369, 1992, pp. 140-157.

2. Anderson, Charles B. and DelaRue, Coline, ‘Liability of Charteres and Cargo Owners for Pollution from Ships, Tul. Mar. L. J., 2001, pp. 1-60.

3. Bartlett, James W., ‘IN Re Oil Spill by the Amoco Cadiz_Choice of Law and a Pierced Corporate Veil Defeat the 1969 Civil Liability Convention’, Journal of Maritime Law, 1985, pp. 1-24.

4. Bianchi, A., ‘Harm to the Environment in Italian Practice: The Interaction of International Law and Domestic Law’, in Wetterstein, P., Harm to the Environment: the Right to Compensation Assessment of Damage, Oxford, Clarendon Press, 1997, pp. 113-129.

5. Bowman, M., ‘Biodiversity, Intrinsic Value and the Definition and valuation of Environmental Harm”, in Bowman, M. and Boyle, A., Environmental Damage in International Law and Comparative Law: Problems of Definition and Evaluation, Oxford, OUP, 2002, pp. 41-61.

6. Boyle, Alan E., ‘Globalizing Environmental Liability: the Interplay of National and International Law’, Journal of Environmental Law, vol. 17, 2005, pp. 3-26.

7. Boyle, Alan E., ‘Reparation for Environmental Damage in International Law: Some Preliminary Problems’, in Bowman, M. and Boyle, M., Environmental Damage in International Law and Comparative Law: Problems of Definition and Evaluation, Oxford, OUP, 2002, pp. 17-26.

8. Brighton and Askman, ‘The Role of the Government Trustees in Recovering Compensation for Injury to Natural Resources’, in Wetterstein, Peter, Harm to the Environment: the Right to Compensation Assessment of Damage, Oxford, Clarendon Press, 1997, pp. 177-206, 183-184.

9. Churchill, Robin R., ‘Facilitating (Transnational) Civil Liability Litigation for Environmental Damage by Means of Treaties: Progress, Problems, and Prospects’, Yearbook of International Environmental Law, vol. 12, 2001, pp. 3-41.

10. Danai, Papadopoulou, ‘The Role of French Environmental Associations in Civil Liability for Environmental Harm: Courtesy of Erika’, Journal of Environmental Law, 21:1, Oxford University Press, 2009, pp. 87-112.

11. De la Fayette, Louise, ‘The Concept of Environmental Damage in International Law in Liability Regimes’, in Bowman, M. and Boyle, A., Environmental Damage in International Law and Comparative Law: Problems of Definition and Evaluation, Oxford, OUP, 2002, pp. 166-175.

12. DelaRue, Coline, ‘Environmental Damage Assessment’ in Kroner, Ralph P., Transnational Environmental Liability and Insurance, Graham and Trotman and International Bar Association, 1993.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

13. Donavan, Ch. S., and Miller, E. M., ‘Limited Insurability of


دیدگاهتان را بنویسید